thriller

Hieronder vertelt Els Franci-Ekeler, de vertaalster van Laat niets los van Jane Hill, verschenen bij Uitgeverij De Kern (oorspronkelijke titel: Can’t Let Go), iets over het boek.

Who dunnit is in deze psychologische thriller al meteen bekend, want de openingszin luidt: ‘Toen ik achttien was heb ik een man gedood en ik ben ermee weggekomen.’

De Engelse Beth, die op haar achttiende nog Lizzie heette, is schuldig aan een misdrijf. Het hoe en waarom wordt pas duidelijk op de allerlaatste pagina’s, en voordat je daar bent aangekomen, wordt de spanning genadeloos opgevoerd.

Zeventien jaar lang heeft Beth met moeite en pijn een nieuw, bijna anoniem bestaan opgebouwd. De extraverte Lizzie, die actrice had willen worden, is nu de introverte Beth: een grijze muis, een lerares Engels die geen vriendschappen durft te sluiten en geen relaties durft aan te gaan uit angst dat haar geheim zal worden ontsluierd. Als ze na zeventien jaar besluit eindelijk weer een beetje te gaan leven, ontmoet ze de uitbundige Zoey, een Amerikaanse stand-upcomedian die in Londen probeert door te breken. Maar net als ze zover is dat ze weer naar buiten durft te treden, laat iemand opeens overal dreigbriefjes voor haar achter, op school, thuis en zelfs op de ruit van haar auto: Vergeet nooit dat ik je in de gaten houd. Wie houdt haar in de gaten? Wie heeft haar geheim ontdekt?
Lees verder »

Het verbrande huis door Faye Kellerman, vertaald door Els Franci (oorspronkelijke titel: The Burnt House), uitgeverij De Boekerij.

Alweer de zestiende misdaadroman van Faye Kellerman met Peter Decker en Rina Lazaris in de hoofdrollen. In tegenstelling tot de vorige romans, waarin meestal één misdaad werd onderzocht, zijn in Het verbrande huis twee verschillende verhalen knap met elkaar verweven. Lees verder »

Monique Eggermont en Ellis Post Uiterweer vertellen deze week over vertalingen van hun hand die recent zijn verschenen.

Jonathan Santlofer, Wraakkunst, in de vertaling van Monique Eggermont verschenen bij Luitingh (oorspronkelijke titel The Killing Art).

Wraakkunst is de derde titel in een serie thrillers met inspecteur Kate McKinnon in de hoofdrol. Is het hoogstaande literatuur? Nee, maar wel een lekker (ont)spannend boek voor een zomerse avond. Santlofer is behalve auteur ook kunstschilder, en daar kun je in zijn boeken dan ook niet omheen. Dit verleent er wel een eigen sfeer aan. Er worden schilderijen verminkt en bloederige moorden gepleegd. De dader is steevast behoorlijk gestoord, en de oorzaak daarvan is terug te vinden in zijn of haar jeugd. Dit laatste deel, Wraakkunst, is zelfs verlucht met afbeeldingen van al dan niet verminkte schilderijen. De titel vond ik niet zo fraai, maar helaas, die lag al vast op het moment dat ik zelf een paar alternatieven had bedacht. De namen van de meeste kunstwerken waren terug te vinden op het internet, en ik vond het leuk om daar iets van ‘mee te nemen’. Al kostte het vertalen op die manier wel wat meer tijd!

Michael Byrnes, Het volmaakte relikwie, in een Nederlandse vertaling van Ellis Post Uiterweer verschenen bij Luitingh (oorspronkelijke titel: The Sacred Bones)

Een culturele thriller, zoals dat tegenwoordig heet, dat wil zeggen: spanning en cultuur. Er wordt iets uit een crypte onder de Tempelberg geroofd, en bij die roof komen Israëlische soldaten om het leven. Moslims vinden dat de Rotskoepel is geschonden. Ondertussen is de geroofde waar overgebracht naar een geheim laboratorium in Vaticaanstad. De archeologische vondst blijkt te bestaan uit gebeente van ongeveer 2000 jaar oud. Het gebeente van een gekruisigde! Uiteraard zijn er ook nog allemaal politieke verwikkelingen.

Het frappante is dat terwijl ik aan het vertalen was, er inderdaad relletjes uitbraken bij de Tempelberg om soortgelijke redenen als in het verhaal, en dat een archeoloog melding maakte van een soortgelijk gebeente dat hij had gevonden. Je zou bijna denken dat de auteur in een kristallen bol heeft gekeken.