Vroeger, in de tweede helft van de twintigste eeuw, moest je heel wat in huis hebben om te kunnen vertalen. Letterlijk. Tegenwoordig kom je al een flink eind met een eenvoudige laptop, een pakketje software, internet en natuurlijk de vereiste capaciteiten en bevlogenheid, maar vroeger moest je eerst een logge schrijfmachine, een stapel lijvige naslagwerken en een arsenaal aan kantoorbenodigdheden aanschaffen. Vertaaltools, tekstverwerkers, printers, virtuele collega’s en Wikipedia waren er nog niet. Je zat gewoon in je eentje achter de voorhistorische schrijfmachine met een woordenboek, een pak papier, een flesje Tipp-Ex en een prullenbak onder handbereik en deed alles zelf. Hoe ging dat in zijn werk, vertalen in de computerloze oertijd? Oma vertelt…
Lees verder »
Marion Drolsbach heeft ruim vijftien jaar als commercieel vertaler gewerkt, maar is sinds 2001 geleidelijk overgestapt op het vertalen van boeken, wat haar uitstekend bevalt. Ze vertaalt zowel fictie als non-fictie.
Tags: column, vertaal-ABC
Een dezer dagen verschijnt mijn Nederlandse vertaling van Juliet Marilliers jeugdfantasy Wildwood Dancing onder de titel Wildewoud. Het was een leuk boek om te vertalen, vol sprookjesachtige verwikkelingen, vreemde wezens en verre streken.
Verzot
Volgens de vooraankondiging zou het gaan om ‘vijf zusters en hun verzottende vader’, wat mijn nieuwsgierigheid prikkelde. Uit de Engelse tekst bleek echter dat er van verzotting geen sprake was, en ook niet van de ‘verzittende vader’ naar wie een fantasyfan al verlangend uitkijkt. Het is gewoon een ‘doting father’: een vader die dol is op zijn vijf dochters.
Lees verder »
Laatste reacties