thriller – Boekvertalers

Net uit: Het weeshuis – interview met Franck Thilliez

Het weeshuis van Franck Thilliez, vertaald door Richard Kwakkel en uitgegeven bij Sijthoff (oorspronkelijke titel: Syndrome [E])

De schrijver
Franck Thilliez, net als collega-thrillerauteurs Jean-Christophe Grangé en Maxime Chatham* wel de ‘Stephen King français’ genoemd, schreef een tweeluik over de bron van het Kwaad. Het weeshuis is het eerste luik. Aan luik twee, Gataca, werk ik als ik geen blogstukjes over luik één schrijf. De twee boeken vormen elk een afgesloten geheel en kunnen los van elkaar worden gelezen: je kunt deel twee lezen zonder deel een te hebben gelezen (maar, eh, tussen jullie en mij gezegd en gezwegen: ik zou ze gewoon allebei lezen, in de goede volgorde).

Iedere thrillerliefhebber moet Thilliez hebben gelezen, al is het maar één keer in zijn leven. Als een renaissancemeester schildert hij landschappen en personages, in al hun psychologische complexiteit. Hij geeft het begrip ‘luguber’ nieuwe, onvermoede dimensies. Angst en spanning mogen de lezer niet loslaten, dat is het doel dat Thilliez bij elke pagina nastreeft. Lees er meer over in het interview dat ik met hem had. Verder lezen Net uit: Het weeshuis – interview met Franck Thilliez

Net uit: Bloedband

Bloedband door P.L. Gaus, vertaald door Nellie Keukelaar-van Rijsbergen en uitgegeven bij Barnabas (oorspronkelijke titel: Blood of the Prodigal). Bloedband is het eerste deel van een zesdelige detectiveserie.

Mensen die weten dat ik boeken vertaal, vragen mij geregeld wat ik aan het vertalen ben. De laatste tijd zei ik dan dat ik met een amishdetective bezig was. Dat leverde nogal eens opgetrokken wenkbrauwen en verbaasde blikken op. ‘De amish, dat zijn toch die mensen in Amerika die zeer eenvoudig leven en heel godsdienstig zijn? Van die brave mensen die tegen elke vorm van geweld zijn? En plegen die moorden?’ Blijkbaar wel.

Op een dag verdwijnt de tienjarige amishjongen Jeremiah Miller spoorloos uit zijn omgeving. Een briefje maakt duidelijk dat zijn vader, die is verbannen uit de gemeenschap, hem heeft meegenomen. Verder lezen Net uit: Bloedband

Net uit: Offersteen

De offersteen Offersteen van Elly Griffiths, vertaald door Els Franci en verschenen bij De Kern (oorspronkelijke titel: The Janus Stone).

Op de mistige vlakten van de Saltmarsh in Norfolk is de tweede thriller van Elly Griffiths geboren, met in de hoofdrol wederom Ruth Galloway, de forensisch archeologe uit Dodencirkel die tegen wil en dank opnieuw bij een politieonderzoek wordt betrokken. Ditmaal speelt het verhaal zich minder af op de Saltmarsh en meer in de heuvels van Norfolk en op een bouwterrein in de stad, waar een oude villa, die ooit als kindertehuis heeft gediend, wordt afgebroken teneinde er een modern complex van luxe flats neer te zetten. Niettemin is het verhaal weer doorspekt met mysterieuze elementen. Verder lezen Net uit: Offersteen

Net uit: Goud geld

Norbert Vonnegut, Goud geld [omslag] Norbert Vonnegut, Goud geld, vertaald door Gert-Jan Kramer, verschenen bij
uitgeverij Verbum. (Oorspronkelijke titel: Top Producer)

Met een achternaam als Vonnegut ligt de eerste vraag voor de hand: nog familie van? Ja, Norbert is familie van. Norb is ook een insider op Wall Street die met dit boek debuteert als thrillerschrijver. Hij hanteert eenzelfde satirische stijl als zijn beroemde naamgenoot en weet aan de hand van een moordonderzoek op oneerbiedig komische wijze de beerput van Wall Street te lichten. Anders gezegd, Vonnegut heet ons welkom in het financiële gesticht dat Wall Street heet.

Naast de thrillerplot rondom de bizarre moord op Charlie Kelemen, een weldoener die in het zeeaquarium van Boston aan flarden wordt gescheurd door haaien, word je als lezer ondergedompeld in het leven van diens beste vriend: Grove O’Rourke, een topproducer op Wall Street. Grove, het hoofdpersonage, werkt zich steeds dieper in de nesten zodra hij op zoek gaat naar wie verantwoordelijk is voor de dood van zijn beste vriend. Verder lezen Net uit: Goud geld

Net uit: Het einde van pi

Franck Thilliez, Het einde van pi [omslag] Het einde van pi van Franck Thilliez, vertaald door Richard Kwakkel en uitgegeven bij Sijthoff (oorspronkelijke titel: La mémoire fantôme).

Het einde van pi is de derde thriller van Franck Thilliez die in Nederland verschijnt. Sijthoff wil de Nederlandse lezer graag kennis laten maken met het werk van dit grote Franse thrillertalent en biedt om die reden met een speciale kortingsactie gelijktijdig de door Anne van der Straaten vertaalde novelle De kleur van het duister aan.

Lucie Henebelle
In Het einde van pi duikt Lucie Henebelle weer op, de rechercheur die in Het gruwelhuis al een hoofdrol speelde. De relatie met haar roodharige collega is op de klippen gelopen, ze is overgeplaatst van Duinkerken naar Lille, maar ze wordt nog steeds geplaagd door een morbide fascinatie voor de hersenkronkels van psychopaten. Ze krijgt ruimschoots de gelegenheid haar dorst naar kennis over de dood in al zijn verschijningsvormen te lessen, wanneer een jonge vrouw met geheugenverlies haar pad kruist en haar op het spoor zet van een seriemoordenaar. Tussen de twee vrouwen groeit een bijzondere band die Lucie ertoe verleidt het raadsel van haar morbide fantasieën te onthullen. Verder lezen Net uit: Het einde van pi

Net uit: Dodencirkel

Elly Griffiths, Dodencirkel [omslag] Dodencirkel van Elly Griffiths, vertaald door Els Franci en uitgegeven bij De Kern (oorspronkelijke titel: The Crossing Places).

Saltmarsh
Dodencirkel is een thriller, maar net even anders dan anders. De hoofdpersoon is een forensisch archeologe, Ruth, die van de politie het verzoek krijgt te helpen bij het onderzoek naar een kinderlijkje dat in een moeras is gevonden. Ruth is een nonchalant type, iets te gezet, een tikje excentriek, een alleenstaande bijna-veertiger die met haar twee katten aan de rand van de Saltmarsh in het Engelse Norfolk woont en aan de universiteit doceert. Een sympathieke en zeer menselijke heldin. Verder lezen Net uit: Dodencirkel

Net uit: Laat niets los

Hieronder vertelt Els Franci-Ekeler, de vertaalster van Laat niets los van Jane Hill, verschenen bij Uitgeverij De Kern (oorspronkelijke titel: Can’t Let Go), iets over het boek.

Laat niets los

Who dunnit is in deze psychologische thriller al meteen bekend, want de openingszin luidt: ‘Toen ik achttien was heb ik een man gedood en ik ben ermee weggekomen.’

De Engelse Beth, die op haar achttiende nog Lizzie heette, is schuldig aan een misdrijf. Het hoe en waarom wordt pas duidelijk op de allerlaatste pagina’s, en voordat je daar bent aangekomen, wordt de spanning genadeloos opgevoerd.

Zeventien jaar lang heeft Beth met moeite en pijn een nieuw, bijna anoniem bestaan opgebouwd. De extraverte Lizzie, die actrice had willen worden, is nu de introverte Beth: een grijze muis, een lerares Engels die geen vriendschappen durft te sluiten en geen relaties durft aan te gaan uit angst dat haar geheim zal worden ontsluierd. Als ze na zeventien jaar besluit eindelijk weer een beetje te gaan leven, ontmoet ze de uitbundige Zoey, een Amerikaanse stand-upcomedian die in Londen probeert door te breken. Maar net als ze zover is dat ze weer naar buiten durft te treden, laat iemand opeens overal dreigbriefjes voor haar achter, op school, thuis en zelfs op de ruit van haar auto: Vergeet nooit dat ik je in de gaten houd. Wie houdt haar in de gaten? Wie heeft haar geheim ontdekt?
Verder lezen Net uit: Laat niets los

Net uit: Het verbrande huis

Het verbrande huis door Faye Kellerman, vertaald door Els Franci (oorspronkelijke titel: The Burnt House), uitgeverij De Boekerij.

Alweer de zestiende misdaadroman van Faye Kellerman met Peter Decker en Rina Lazaris in de hoofdrollen. In tegenstelling tot de vorige romans, waarin meestal één misdaad werd onderzocht, zijn in Het verbrande huis twee verschillende verhalen knap met elkaar verweven. Verder lezen Net uit: Het verbrande huis

Net uit: Zevende hemel

Zevende hemel

Zevende hemel door James Patterson en Maxine Paetro, vertaald door Daniëlle Stensen (oorspronkelijke titel: Seventh Heaven), uitgeverij De Bezige Bij.

Dit is het zevende boek in de reeks ‘The Women’s Murder Club’, waarin vier vriendinnen misdaden in San Francisco oplossen. Van de reeks is een televisieserie gemaakt, die nu in Nederland te zien is.

In Zevende hemel worden de vrouwen geconfronteerd met een reeks branden in woningen waarbij de slachtoffers (welgestelde echtparen) op gruwelijke wijze omkomen. De aanwijzingen in het Latijn die worden achtergelaten leiden stapje voor stapje naar de daders. Intussen heeft officier van justitie Yuki ook nog haar handen vol aan een dame van lichte zeden, die ervan wordt verdacht een zieke jongen te hebben omgebracht, en moet ze zich een levensgevaarlijke journalist van het lijf houden.

Er was eens… een gulle uitgever

Hakan Nesser [portret] Een tijd geleden heb ik een merkwaardig boek van de Zweedse schrijver Håkan Nesser gelezen. Håkan Nesser schrijft meestal psychologische thrillers over nogal ongewone onderwerpen. Ze zijn goed geschreven en lekker spannend. Veel van zijn boeken spelen zich af in een niet nader aangeduid West-Europees land, een soort mengeling van Scandinavië, Duitsland, Nederland, België en een Baltisch land. Het verhaal dat ik las – het eerste in de verhalenbundel Barins Triangel – leek zich in eerste instantie af te spelen in Nederland. De hoofdpersoon reist naar een grote stad, A. In de stad liggen straten met namen als Kalverstraat, Ferdinand Bolstraat en Van Baerlestraat. Er is een Vondelpark, een Concertgebouw, een Leidseplein. De Nederlandse lezer zou zich er meteeen thuis moeten voelen. Toch bekroop mij bij lezing geleidelijk aan een gevoel van vervreemding. Bestaat er in de stad A. wel een plein met de naam Prohaskaplein? En de Greijpstraa-buurt – waar zou die liggen? Het tweede concertgebouw in de stad, De Nieuwe Halle… wie heeft daar ooit van gehoord? Verder lezen Er was eens… een gulle uitgever