door Aleid van Eekelen-Benders
Dit jaar is het twintig jaar geleden dat het eerste boek van John Green verscheen, Looking for Alaska. In datzelfde jaar verscheen ook mijn vertaling van dat boek, Het Grote Misschien. Het was mijn eerste kennismaking met het begrip ‘young adult literature’ en ook mijn kennismaking met die unieke auteur, John Green. Een auteur met een heel eigen stem, zoals ook de lezers al snel ontdekten, maar daarnaast een bijzonder sympathieke en loyale man, zoals ik zelf heb mogen ervaren. Het vertalen van zijn boeken was altijd een feestje én een uitdaging, want hij was dol op taalkundige acrobatiek. Daarover heb ik destijds ook geschreven op deze site: Over neuzen, rozijnen en vriendschap en Eng raam, man! Mama-rangen en anagrammen.

Dat ik hier nu de verleden tijd gebruik is omdat Green wat het schrijven betreft inmiddels een andere richting in is gegaan, met non-fictie als The Anthropocene Reviewed (Hoe is het antropoceen je tot nu toe bevallen? vertaald door Rob Kuitenbrouwer en mij) en Everything is Tuberculosis (niet in het Nederlands vertaald). In die non-fictie hanteert hij overigens wel nog steeds zijn onnavolgbare en meteen herkenbare stijl, met veel humor, zonder iets af te doen aan de ernst van zijn onderwerpen.
Het twintigjarig jubileum van Looking for Alaska was voor het academische tijdschrift The International Journal of Young Adult Literature aanleiding voor een speciaal nummer dat helemaal aan John Green en zijn boeken is gewijd. Een van de artikelen is een weergave van een (online) rondetafelgesprek met een aantal van zijn vertalers uit verschillende landen. Ik vond het heel interessant om daaraan deel te nemen, want het betekende een unieke kans om met collega’s over de boeken, de vertalingen en de ontvangst in verschillende landen te praten. Voor wie ook geïnteresseerd is, ons gesprek is hier te downloaden: https://ijyal.ac.uk/articles/10.24877/IJYAL.217












