non-fictie

Deze keer in ‘Net uit’ Nico Groen over het door hem vertaalde De laatste wildernis van Robert Macfarlane (Oorspronkelijke titel: The Wild Places, uitgeverij De Bezige Bij). Zie voor een beschrijving van dit boek het mentoraatsverslag.

De vertaalmoeilijkheden van dit boek waren velerlei en van uiteenlopende aard. De problemen begonnen al bij de titel: The Wild Places. Het woord place laat zich niet of slechts hoogst zelden vertalen met ‘plaats’. De uitgeverij koos ervoor om de titel vrij te vertalen met De laatste wildernis, wat begrijpelijk is, maar niet helemaal juist. Voor wild places, een begrip dat vele malen in het boek voorkomt, werd gevarieerd met onder meer de vertalingen ‘ongerepte natuur’, ‘wilde natuur’, ‘ruige natuur’ en ‘het ongerepte’, ‘de ruigte’ et cetera. Lees verder »

De cellist van Sarajevo door Steven Galloway, vertaald door Gerda Baardman en Wim Scherpenisse (oorspronkelijke titel: The Cellist of Sarajevo), uitgeverij Podium.

In 1992, tijdens het beleg van Sarajevo, speelde cellist Vedran Smailovic tweeëntwintig dagen lang elke dag op straat het Adagio van Albinoni, gezeten op de plek pal voor zijn huis waar tweeëntwintig mensen die in de rij stonden voor brood waren omgekomen door een neerkomende mortiergranaat. Dit waar gebeurde gegeven vormt de inspiratie voor Steven Galloways roman De cellist van Sarajevo. Lees verder »

Nicolas Sarkozy, Getuigenis, uit het Frans en Engels vertaald door Leen Van Den Broucke en Richard Kwakkel en verschenen bij Meulenhoff (oorspronkelijke titel: Testimony: The International Edition).

In tegenstelling tot wat in een enkele recensie wordt beweerd, is Getuigenis niet de vertaling van Témoignage (XO Éditions 2006), dat Nicolas Sarkozy tijdens de strijd om het Franse presidentschap schreef om de Franse kiezer bekend te maken met zijn politieke ideeën. Niet alléén dat. Wij werkten uit de door Philip H. Gordon bewerkte, Engelstalige internationale uitgave, die grotendeels is gebaseerd op Témoignage, maar waarin bovendien delen uit eerder door Sarkozy geschreven boeken zijn opgenomen: Libre (Éditions Robert Laffont 2001) en Ensemble (XO Éditions 2007). Hoewel we alle vertrouwen hadden in het werk van de senior fellow van The Brookings Institution, gaven we er als vertalers de voorkeur aan uit het oorspronkelijke materiaal te werken, waardoor de Nederlandse vertaling een synthese is geworden van Gordons tekstkeuze en Sarkozy’s woordkeuze. Het geheel wordt ingeleid met een door de huidige Franse president speciaal voor de internationale uitgave geschreven voorwoord, met — en dat tekent de pragmaticus Sarkozy — puntjes op de plek waar iedere vertaler zijn moederland kan invullen. Lees verder »