Reacties op: Vroeger…

Door: Marion Drolsbach

Marion Drolsbach — Sat, 09 Jan 2010 15:00:22 +0000

Wat leuk dat dit stukje zo veel reacties heeft uitgelokt. Iedereen bedankt voor de aanvullende herinneringen (herkenbaar!) en nuttige tips.

Door: John

John — Sat, 09 Jan 2010 14:23:20 +0000

Ik was weer even helemaal terug in de tijd.
Ik schreef technische handleidingen.Het concept ging nar de typekamer. Het typewerk moest dan meestal een aantal keren terug.
En net als je dacht dat het goed was, dan stond er 1 letter verkeerd.
Dus werd op een blank papier die letter getypt.
Dit vel werd over het andere gelegd (tegen het raam om er door heen te kunnen zien) De letter werd precies op de foute gelegd.
Het hegeel werd voorzichtig in die stand op een stuk karton gelegd.
Vervolgens werden met een operatiemesje beide letters uitgesneden., waarbij de goede bewaard werd.
Aan de achterkant werd een stukje (duur olievrij) Scotch tape over het onstane gaatje geplakt.
Aan de voorkant werd de goede letter in het gaatje gedrukt. Daarna nog even nawrijven met de bovenkant van de nagel en klaar is Kees…
Nouwelijks iets van te zien. Het kon zo naar de drukker!
Groetjes, John

Door: Marijke Aiking

Marijke Aiking — Sat, 23 May 2009 22:28:30 +0000

Hoi Marion,

Ik kwam net je stukje tegen. Heel herkenbaar allemaal en heel leuk geschreven!

Groetjes, Marijke

Door: Said

Said — Wed, 06 May 2009 18:30:45 +0000

De vertaalpraktijk is in de loop der jaren bijzonder veel veranderd. Vooral het stukje over de uitstappen naar het postkantoor vond ik erg leuk en herkenbaar! Neem eens een kijkje naar mijn post over hetzelfde onderwerp.

Door: Gerda Baardman

Gerda Baardman — Wed, 29 Apr 2009 09:15:20 +0000

Wat een geniale tip, Jan-Jaap. Dank je!

Door: Jan-Jaap

Jan-Jaap — Wed, 29 Apr 2009 08:42:25 +0000

Een back-up van je documenten naar een Gmail of ander e-mailadres is (veel) beter dan niets, maar er bestaat toch het behoorlijke nadeel dat zulke back-upsystemen nogal wat discipline vergen. Daarnaast is een back-up in de mail zelden up-to-date. Gelukkig zijn er veel makkelijker methoden voorhanden; ik zou een lans willen breken voor het back-uppen met een online back-upsysteem als dropbox. (http://www.getdropbox.com/)

Dat is echt een fluitje van een cent. Als je bij dropbox een account opent — gratis tot 2 GB opslag — en de software installeert (beschikbaar voor Windows, Mac en Linux) kun je een map aanwijzen waarin de documenten staan die je wilt back-uppen. Dropbox stuurt die bestanden dan naar hun server en zorgt er vervolgens voor dat bestanden up-to-date blijven. Het mooie is dan dat wijzigingen die je aanbrengt vervolgens automatisch worden bijgehouden.

Dropbox is me tot nog toe zeer goed bevallen. Het is ontwikkeld voor gebruikers die geen omkijken willen hebben naar de software op hun PC. Er zijn overigens verschillende varianten op dropbox te vinden, maar daar heb ik geen ervaring mee. Ik zou wel adviseren om niet alleen op dropbox te vertrouwen, maar daarnaast ook een back-up te maken op een extern medium, zoals een USB-stick. (Liefst geautomatiseerd met synchronisatiesoftware, vanwege het menselijk tekort etc., maar dat is misschien voor een volgende keer).

PS
Voor wie nog meer wil:
Je kunt zelfs teruggaan naar een eerdere versie van hetzelfde document, want dropbox is ook een versiebeheersysteem. Wie nog meer computers heeft, kan er met hetzelfde account voor zorgen dat deze gesynchroniseerd blijven.
Dropbox kan ook verwijderde bestanden terughalen.

Door: Gerda Baardman

Gerda Baardman — Sun, 26 Apr 2009 22:38:44 +0000

Je kunt je werk extern (op het web) opslaan, bijvoorbeeld op G-mail of Hotmail. Daar kun je vanuit andere computers ook bij. De stick is natuurlijk een goede mogelijkheid, maar dat is een fysiek object, je kunt hem kwijtraken of hij kan kapot gaan.

Het is inderdaad een ramp als je machine crasht en je werk verloren gaat voordat je het hebt kunnen opslaan of versturen. Succes!
G

Door: Roos

Roos — Sun, 26 Apr 2009 09:16:17 +0000

Zo herkenbaar! Ik heb wel leren typen op zo’n ouderwets geval waar je kracht bij moest zetten, maar gelukkig begon mijn vertaalperiode pas met de komst van de elektrische schrijfmachine. Ook ik moest herhaaldelijk naar de bieb om van alles op te zoeken; wat een zegen is het internet! Tenzij je computer even crashte en je de hele boel weer opnieuw moest installeren, omdat ik pas sinds kort alles ook op usb-stick opsla.
Enfin, weet nog dat ik met mijn eerste computer een halve vertaling kwijtraakte, en volledig in paniek een kundig vriendje heb gebeld die hem min of meer wist terug te halen, maar evengoed, Vertalië was niet altijd een eitje.

Door: Jos Vegter

Jos Vegter — Mon, 20 Apr 2009 19:13:59 +0000

Dank aan de schrijfster van dit stuk voor een paar genoeglijke minuten! Bij het lezen kwamen herinneringen van een jaar of veertig geleden bij mij boven: mijn vader die in onze huiskamer een stuk in het net zat te tikken op onze grijze Hermes met witte toetsen. Mijn vader was een perfectionist op schrijfgebied – je zou kunnen zeggen dat hij aan tekstuele smetvrees leed – en had de geneugten van de Tipp-Ex nog niet ontdekt, dus als hij bijna aan het eind van een blad was en daar een tikfout maakte, rukte hij het papier met een woedende beweging en een luid ‘Godverdomme!’ uit de machine, verfrommelde het tot een bal en smeet die door de kamer. Mijn moeder had op zulke momenten altijd opeens dringend iets in de keuken te doen, en mij schoot plotseling te binnen dat ik mijn kamer nog moest opruimen.

Sorry, het heeft niets met vertalen te maken, maar het kwam ineens weer heel helder terug.

Door: Mieke Trouw

Mieke Trouw — Thu, 16 Apr 2009 14:07:09 +0000

Leuk stuk, Marion! Ik ben in 1988 afgestudeerd en heb in 1989 mijn eerste tekstverwerker gekocht, dus ik heb maar een jaartje hoeven hannesen met doorslag- en correctiepapier. Petje af voor iedereen die het veel langer heeft moeten doen, want het was inderdaad een heel gedoe.