Reacties op: In memoriam Truus Boot (1946 – 2008)

Door: Marie-Antoinette Otten-Schless

Marie-Antoinette Otten-Schless — Mon, 03 Nov 2008 17:09:06 +0000

Het is niet iets om aan te wennen: Truus was zo alomtegenwoordig binnen ons koor, maar op zo’n uiterst bescheiden wijze. Altijd opgewekt, met aandacht, originele invallen, maar toch op de achtergrond. Het blijft om te huilen.

Door: Jevgenia Lodewijks

Jevgenia Lodewijks — Fri, 19 Sep 2008 12:52:37 +0000

Ik heb Truus helaas niet lang mogen kennen, maar in die korte periode heeft zij mij enorm aangemoedigd in het vertalen, en op immer discrete wijze met vele anderen in contact gebracht.
Truus, ik had graag nog veel meer (vertaal)wijsheden van je willen opsteken, en nog veel vaker een lekker glaasje met je willen drinken. À la tienne, aux moments intemporels…

Door: José Rijnaarts

José Rijnaarts — Wed, 17 Sep 2008 08:19:14 +0000

Onvoorstelbaar dat Truus er niet meer is. We kenden elkaar al zo lang. Ik ben nooit zo’n trouwe bezoekster van vertalersbijeenkomsten en uitgeversrecepties geweest als Truus. Als je dan toch eens gaat, ken je niet iedereen en kun je je wat verloren voelen. Maar altijd wist ik dat er in elk geval iemand was die enthousiast op me af zou komen en me hartelijk zou omhelzen: Truus. We spraken soms af, belden elkaar en hielden elkaar op de hoogte van persoonlijk lief en leed. Ruim tien jaar geleden hebben we samen een roman vertaald. Het waren fictieve memoires van een hoerenmadam met het bijbehorende, sappige jargon. Wat hebben we bij het bedenken van vertaaloplossingen gelachen. Dag lieve Traductruus; je zult ontzettend worden gemist, door heel veel mensen. Ik ben er een van.

Door: Geert de Ruiter

Geert de Ruiter — Tue, 16 Sep 2008 21:05:58 +0000

Een schok. Als broer van Herman de Ruiter, een voormalige vriend van Truus heb ik Truus een paar keer mogen ontmoeten. Ze was een warme, belangstellende vrouw. Iedereen die dicht bij haar staat wordt veel sterkte gewenst.