Reacties op: Vertalië, een lagelonenland

Door: Els Franci

Els Franci — Sat, 17 May 2008 16:48:54 +0000

@ Roos

Ik geloof dat veel uitgeverijen wel bereid zijn een voorschot te betalen. Daar zou je eens over kunnen praten.
Maar verder gedragen uitgeverijen zich net als andere bedrijven en betalen ze inderdaad pas een aantal weken na levering.

Door: Roos

Roos — Fri, 16 May 2008 16:31:05 +0000

Wat overigens te doen aan uitgevers die pas vele weken na ingeleverde vertaling tot betaling overgaan en volhouden dat het nu eenmaal hun huisregel is? Alsof een vertaler geen vaste maandelijkse lasten heeft en maandenlang zonder inkomen op een houtje kan bijten. Volgens mij moeten we eens gezamenlijk een vuist maken.
Goed dat er voortrekkers zijn (Barbara deMaantijger, ik verklaar me solidair)

Door: Barbara Demaantijger

Barbara Demaantijger — Tue, 06 May 2008 18:50:23 +0000

Dat gaat gebeuren! We houden jullie op de hoogte. En dank, Lidwien, je hebt niet vergeefs gereageerd.

Door: ine willems

ine willems — Tue, 06 May 2008 15:35:07 +0000

Catch-22, en Lidwien draagt een werkbare oplossing aan! Tijd om die door te spelen naar de wetgevende partijen, Lidwien.
gr,
Ine

Door: Lidwien Biekmann

Lidwien Biekmann — Tue, 29 Apr 2008 19:59:55 +0000

Barbara, ik denk dat dat zeker een stap in de goede richting zou zijn. Maar zoals Gerda ook al schreef, blijft het probleem van die tien anderen bestaan; daarvan zullen er misschien zes solidair zijn, en de rest laat zich toch weer strikken, uit onwetendheid of financiële noodzaak.
Zou het geen idee zijn om het van de andere kant aan te pakken, zoals de VvL al heeft gedaan voor de literairen? Misschien zijn de uitgevers wel te porren voor een soort heren- dan wel damesakkoord waarbij wordt afgesproken dat er echt helemaal geen vertaalwerk meer wordt uitgezet onder een bepaald, nader vast te stellen tarief, dus ook niet voor niet-literaire fictie of non-fictie. Als uitgevers dat afspreken, hoeven ze ook niet meer bang te zijn dat ze te veel betalen in vergelijking met hun collega’s. De literairen hebben dan als extra beloning nog de werkbeurs van het Fonds.
Dit klinkt misschien ook wel utopisch, maar het lijkt me toch gemakkelijker te bereiken dan solidariteit onder vertalers, niet omdat die niet solidair zouden willen zijn, maar omdat de groep veel groter en moeilijker bereikbaar is . Bovendien help je hiermee gelijk obscure vertaalbureautjes om zeep, want die kunnen dan niet meer ver onder de gangbare tarieven werken.

Door: Barbara Demaantijger

Barbara Demaantijger — Tue, 29 Apr 2008 15:09:07 +0000

Zou een grote mate van solidariteit misschien een eerste stapje zijn? Een beetje lef is natuurlijk ook nooit weg.

Door: Gerda Baardman

Gerda Baardman — Mon, 28 Apr 2008 22:20:53 +0000

Oké, Catch-22, heerlijk — maar wat doen we eraan?

Door: Ammerins

Ammerins — Mon, 28 Apr 2008 10:14:54 +0000

Heerlijk he, die Catch-22-situatie…